Bospad 6 (BLR), 9 december 2010
Vandaag was echt een top dag! Snelheden van 36km per uur,
waren geen unicum vandaag. Jelle had er zin in en had binnen 3,5 uur meer dan
90km erop zitten. Fabian Cancellara zou hier nog een puntje aan kunnen zuigen. Deze snelheden
resulteerde in een vroege aankomst bij McDonald’s Minsk. Hier werden we weer
als een vorst behandeld. Na een kopje koffie genoten wij van aardappelen,
groente en vlees.
De held van vandaag was meneer Ruslan. Zonder hem ooit
ontmoet te hebben, heeft deze man al veel voor ons betekend. Na een kort
telefoongesprek stuurde hij weer wat mensen op ons af, om ons te helpen. Rond
half vier, kwam Alexander ons ophalen. Hij is de 2e man op de
Wit-Russische hockey bond. In de lente van zijn carrière was hij de beste
keeper van de USSR. Alexander had een tolk meegenomen die ons het ‘Huis van de
Sport’ van Wit-Rusland liet zien. Na dit bezoek nam de tolk ons mee naar een
weg, die leidde naar een dorpje waar onze volgende activiteiten waren gepland.
Na telefonisch contact met onze tweede tolk Tatjana, bracht
zij ons naar een hotel. Ook in het hotel werden we weer als koningen ontvangen.
De gastvrijheid in Wit-Rusland is echt grandioos. Bij binnenkomst mochten we
onze vuile was inleveren en binnen twee uur zou het weer schoon in onze tassen
zitten. Wat een top service!
We werden meegenomen naar een klein museumpje dat door de
tweede dame op het gebied van sportontwikkeling gerund werd. Het museum was een
ode aan de sport/sporters in Lazinsk. Het is super mooi om te zien hoe trots de
Wit-Russen zijn op hun sportprestaties.
Of dit alles nog niet genoeg was, werden we getrakteerd op
een bezoek aan een zwembad en sauna. In de sauna zijn we geslagen door een
Witrus met eikenbladeren en in het zwembad hebben wij ons gedragen als
kleuters, geweldig.
De volgende verbazing was al na het omkleden. Eenmaal terug
in het hotel werden we getrakteerd op een volledig verzorgde maaltijd in het
sporterscafé. In het café is het gebruikelijk om met mensen van andere
tafels te discussiëren over sport. Hier kwamen we in contact met een man die
onder de indruk was van FC Twente, AZ en Ajax die zich staande hielden tegen
Europese clubs.
Het hotel waar alles zich afspeelde was volgens onze
Wit-Russische vrienden niet goed genoeg voor ons. We ontmoette de tweede vrouw
van de lokale overheid, die ons leidde naar een huis ver in het bos. Dit huis
wordt in het jachtseizoen bemand door jagers, maar vanavond valt de beurt aan
ons. Het enige dat we buiten horen is het geluid van huilende wolven. We zijn
dus echt in de “Middle of Nowhere”.
Waarschijnlijk staat ons morgen weer een dag vol
verrassingen te wachten!