Nov. Sjalo (BLR), 8 december 2010
Vanmorgen zouden we weer om 10 uur opgehaald worden door
onze vrienden in Baranavichy. Voor het eerst deze reis hadden we door
miscommunicatie geen wekker gezet. Maar gelukkig schrok Neal, met zweet op zijn
rug, om 9.30 wakker. Dat werd dus stressen, haasten en opschieten geblazen.
We hebben snel onze spullen naar de camper gebracht, om
vervolgens achter onze vrienden aan te lopen naar het kantoor van de
plaatselijke, professionele hockeyclub. Alle ingrediënten van een nieuwe
‘Jiskefet’ sketch, inclusief 2 juffrouw Jannies, waren hier aanwezig. Via de
universiteit had de hockeyclub een tolk ingehuurd, omdat ze het engels nog niet
machtig waren. Na een heerlijk kopje thee en wat koekjes, werd er een fles
wodka aangeboden. Deze hebben we ingeruild voor 3 pakjes stroopwafels en delfts
blauwe klompjes.
De rondleiding ging verder richting een gymzaal waar het
dameselftal van Baranavichy aan het trainen was. We zijn even op de foto
gegaan, want we komen in de lokale krant. De Daily Baranavichy Telegraph zal
uitgebreid verslag doen van ons bezoek.
’s Middags was het tijd voor lunch en zijn we naar een
voormalig lunchgelegenheid van een staalfabriek gegaan. Tegenwoordig mag
iedereen daar nu gebruik van maken. De lunch bestond uit aardappelpuree, stukje
vlees, sausje, kolensoep, koolsla met bieten, karnemelk (22x zuurder), zoet
appelbroodje en een sneetje brood. U begrijpt dat het maagje flink was gevuld.
Na het lunchen hebben we afscheid genomen van de twee
warmbloedige belarussen en vervolgden onze weg op de oersaaie M1. Wederom
vonden wij een truckersplaats om te overnachten. Voor 5 euro sta je in een
soort vesting. (4 hoge muren en een wachttoren) Morgen nog 90km naar Minsk, de derde hoofdstad waar we een rustdag houden.