Kutno (PL), 1 december 2010
Na een snel ontbijtje, waren we klaar voor vertrek. Maar we
konden niet zomaar weggaan zonder de gastheer te bedanken. Mensen die zo aardig
zijn om ons te laten overnachten op hun domein, bedanken we met delfts blauwe
klompjes en ovenheerlijke stroopwafels. Toen we wegreden zaten we vast in de
sneeuw…ach ja dat hoort bij een vroege opstart…
Eenmaal onderweg kwamen we erachter dat het echt onzettend koud
was. Normaal zijn de temperaturen wel te trotseren. Maar nu in combinatie met
een flinke wind, was het onmenselijk. Jelle had het ook zwaar op de fiets met
de wind. Het maakte niet uit hoe vaak hij afsloeg, de wind had hij altijd tegen.
Meerdere keren kwam Jelle binnen om een extra laag aan te
trekken over zijn voeten. Rond half drie ’s middags was hij er helemaal klaar
mee. Tot halverwege zijn scheenbeen had Jelle geen gevoel meer. Toen was het
tijd om zijn bergschoenen uit Canada uit de kast te trekken. Dit was een
perfecte wissel want sindsdien heeft hij geen last meer gehad van koude voeten.
’s Avonds hebben we geslapen op een parkeerplaats achter een
tankstation. Dit soort plekken zijn erg populair bij vrachtwagenchauffeurs. Je
moet dus op tijd zijn om een plekje te veroveren. Rond negen uur lagen we al op
bed, want morgen hebben we een lange etappe naar Warschau op het programma.