Paprotnia (PL), 30 november 2010
Kwart voor zeven was het zover, Jelle live op de radio bij
Giel op 3FM! Na een onrustige nacht slapen werd het toch een super leuk
gesprek. Bijna 5 minuten in één van de best beluisterde
radioprogramma’s van Nederland, dat is niet mis. Giel gaf aan ons te blijven
volgen, dus hopelijk zitten we snel weer in de uitzending.
De komende drie dagen moeten we voor elkaar krijgen om in
Warschau te komen. Gemiddeld moeten we 100km per dag afleggen, wat best een
opgave is met al die sneeuw op de weg. Vandaag was het -8 graden overdag. We
hebben daarom een nieuw strijdplan ontwikkeld. Vanaf nu blijven we nog dichter
op Jelle rijden. We laten hem een paar honderd meter vooruit rijden en als we
hem passeren, rijden we 1,5km vooruit om vervolgens te wachten bij een
bushalte.
Toen we ’s middags een broodje wilde gaan eten, moesten we
eerst even afwassen. Na een minuut vol de kraan open te hebben gezet, kwam er
nog steeds geen water uit. Neal ging in de badkamer kijken of daar nog wel
alles koek en ei was. Daar aangekomen zag hij een ijspegel aan de kraan hangen.
Toen begon er wel een lampje te branden, waarschijnlijk zijn de waterleidingen
bevroren. Jelle besloot om gelijk Eurec te bellen waar de camper vandaan komt.
De monteur vertelde ons om constant te blijven stoken, zodat het niet meer
vriest in de camper. Dus vanaf vandaag blijft de kachel altijd aanstaan, wat
ook niet vervelend is met de huidige temperaturen buiten.
Rond half vier begon het te schemeren en werd het te
gevaarlijk om te fietsen. Auto’s gaven Jelle minder ruimte, omdat ze niet meer
over de bevroren sneeuw durfde te rijden wat de twee weghelften scheidt. We gingen gelijk op zoek naar een slaapplek. Neal zag een
dame op een erfje achter een huis lopen en ging daar op af met onze brief. In de
brief staat in het Pools waar we precies mee bezig zijn en of we van hun
gastvrijheid mogen gebruik maken. Het was deze keer in één keer raak. De meneer die geen
Engels, Duits of Frans sprak, vond het fantastisch en we mochten gelijk op de
koffie. Hij vond Jelle maar gek en liet dit merken met handgebaren. Met handen
en voeten maakte hij duidelijk dat hij twee zoons, elektriciens, in Nederland heeft wonen.
Vanavond voor het eerst slapen met de kachel aan. Niet omdat
wij mietjes zijn, maar om de waterleidingen te laten ontdooien!